Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

Nadzieja nadaje sens

 

Nadzieja jest jak nowy początek, budzi zew ku przyszłości, zapala do aktywności, wyrywa ze zniechęcenia i nadaje sens teraźniejszości, a przede wszystkim otwiera nowe horyzonty i możliwości. Z nadzieją chce się żyć, nadzieja to często ostatnia deska ratunku - kto ma silną nadzieję, widzi przed sobą otwartą przestrzeń.

Nadzieja to ufność i aktywne oczekiwanie, że spełni się to, co pożądamy w codzienności, ale nadzieja to również spojrzenie poza rzeczywistość, ponad życie i śmierć, tam, gdzie upatrujemy ostatecznego sensu.

Nadzieja jest zasadą tworzenia, jest siłą twórczą życia. Źle pojmowana nadzieja może być przyczyną pasywnej gnuśności, nadzieją można się łudzić, wyczekiwać biernie polepszenia, dobrobytu czy powrotu zdrowia. Pokładać nadzieję i łudzić się nadzieją to dwa przeciwstawne sposoby na życie: pierwszy zachęca do robienia wszystkiego, co prowadzi do spełnienia nadziei, drugi prowadzi do regresyjnej stagnacji i pasywności.

Nadzieja aktywna i dojrzała to najbardziej ludzka cnota, która pozwala człowiekowi sięgać po rzeczy z pozoru niemożliwe, daje sens chwilom bez sensu i siłę w czasach bezsilności. Przewyższa swą mocą twórczą wiarę i miłość, nawet ślepa nadzieja daje więcej zapału i werwy oraz stanowi bodziec ku twórczości, kiedy ślepa wiara i ślepa miłość stają się zaczynem dekadencji, rujnującego fundamentalizmu i ziejącego nienawiścią zniszczenia. Tylko nadzieja zbliża do Boga - nadaje wierze i miłości blask wyczekiwanego szczęścia…

Polityka cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?