Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

 

Nuda (I)

 

Nuda jest siostrą monotonii, jednostajności, rutyny. Kojarzy się z czymś, co się wciąż powtarza i niczym nie zaskakuje. Nudni są ludzie, którzy wypowiadają bez końca te same frazesy, powtarzają te same słowa, robią te same gesty i są przewidywalni w zachowaniu. Nudzą też ludzie, którzy wciąż noszą te same stroje i chodzą tą samą ścieżką. Tacy nudziarze marnują nasz czas. Ale nuda kojarzy się również z wypoczynkiem, bezczynnością, a więc w istocie z czymś przyjemnym, bo słodko jest nic nie robić. Jednak tylko umiarkowana nuda jest przyjemna, nadmiar jej zabija ducha i gasi zapał do życia. Nuda rodzi się też z samotności. Kto nudzi się z samym sobą, szybko traci sens życia i szuka sztucznych zamienników. Nuda dopada szczególnie tych, którzy nie muszą pracować i nie mają żadnych zainteresowań. Nudę generuje również brak pieniędzy, który ogranicza możliwości organizacji wolnego czasu. Nuda rodzi zło, prowadzi do nawyku zabijania czasu bezmyślnymi nawykami, zagłuszającymi bodźcami, głupimi czynami.

Nudny świat staje się złym światem, im bardziej znudzony jest człowiek, tym gorszy staje się kreowany przez niego świat. Nuda prowadzi często do wojny i budzi rewolucyjne nastroje. Nie zawsze pochodzi ona od bezczynności, bowiem często praca, zajęcie, hobby czy jakiekolwiek inne krzątanie się nie potrafi uwolnić od znudzenia. Praca czy inne zajęcie mogą przezwyciężyć bezczynność ale niekoniecznie wyrwać z nudy i apatii. Z nudą trzeba walczyć, najpierw własnymi siłami, a w razie niepowodzeń ze wsparciem przyjaciół lub życzliwych nam ludźmi…

Polityka cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?